Wat is het zalig dat het zonnetje in het land is. Ook al moest ik al heel vroeg uit de veren om te gaan werken (het voordeel is hoe vroeger uit de veren, hoe vroeger weer thuis!), de zon verwelkomde me en samen met roisin murphy begon ik mijn dag! 

Na het werk had ik zin in een 'verzetje' een mens als ik kan dat soms hebben, de nood om iets te doen, om eruit te zijn, om niet aan één iets te moeten denken. En zo besloot ik om wat rond te bellen naar mogelijke kandidaten die me konden vergezellen. Uiteindelijk vond ik een last minute in Gent! Eerst huppelde ik met mijn rokje en schoentjes met een hieltje door de wondermooie stad op zoek naar een ijsje en later zat ik bij mijn hartsvriendin (alias my little miss sunshine) op het terras en werd ik na zo'n uurtje beloond met een snoepje voor mij goed gedrag! En dan besef ik hoe belangrijk het is om mensen gelukkig te maken en om gelukkig gemaakt te worden!!!

Dankbaar voor alle schone dingen des leven, groet ik jullie allemaal bezoekertjes van me!

Vele vrouwen herkennen het volgende tafereel (hopelijk) wel. Je nestelt u voor de televisie het liefst met een dekentje over je heen en met wat spijs en drank in handbereik en kijkt naar een romantisch filmpje (anders dan bin jip, before sunet en dergelijke meer, meer filmpjes a la pretty woman en euh dergelijke)... Je glimlacht wanneer er weer een scene komt waarin de vrouw haar zakdoek verliest, de man hem opraapt en dit het begin wordt van een mooie romance. Of waarin de vrouw in een haast de drukke straat opkomt gehold met haar handen vol papieren en pardoes tegen dé knappe jongeman loopt. Met als gevolg dat alle papiertjes op de grond vallen. Bij het oprapen van die papieren speelt een deuntje http://nl.youtube.com/watch?v=CGEoC7QAeV0 en  de blik in de ogen verraad al het hele verhaal.Of wanneer twee mensen plots stil staan op de stoep en elkaar, op trage tonen, aankijken en de jongen beleefd vraagt mag ik je kussen waarop de monden langzaam maar sensueel naar elkaar worden gebracht en er een tedere zoen getoond wordt...

Dan vraag ik me altijd af na zo'n film:

'Zouden er mensen zijn die in het echt zo'n filmscéne meemaken???' ?

Het is een spreekwoord dat ik maar zelden kan appreciëren, wegens niet echt een ochtendmens te zijn. Vermits ik gisterenavond als een 'bezorgde moeder' de slaap niet kon vatten vooraleer mijn moeder veilig en wel arriveerde van brussel, wist ik al dat na 5 uurtjes het weer moeilijk zou worden om op te staan... (zeker op ene vrije dag, maar nu ja een auto moet nu eenmaal ook es goed onder handen genomen worden...).

Een smsje deed me toch al in de hele vroegte glimlachen (tis ene klein gebaar, maar soms zo  groots!) en weten dat iemand ook op dit belachelijke uur uit zijn bed moet was voldoende om het te 'aanvaarden'.

Samen met moederlief 'int stad' gaan ontbijten en op het gemakje gaan markten, net zoals de vroege vogels (waarom staan bejaarde mensen zo vroeg op???).

Het grote voordeel is... tis nu 11u en ik heb al superveel gedaan! En daarom precies wil ik gewoon herhalen: ochtendstond heeft goud in de mond!!!!

Benieuwd wat de dag nog brengt...

Onder het moto: elk soort fruit is gezond dus een apple zal zeker ook geen kwaad kunnen, het volgende postje!

Reeds geruime tijd kan het merk 'apple' me wel bekoren, maar vermits ik niet over een eigen plekje beschik kan ik altijd wel de pc van een andere gebruiken... MAAR binnenkort komt de tijd wel dat ik me alleen ergens op deze wereldbol zal moeten (of willen eigenlijk) vestigen aan en dan kan ik natuurlijk niet zonder een pc (i know i'm a material girl). Kameraadje A. kon me al jarenlang warm maken door de verschillende verhalen van zijn Macje en ook kennis L. vertelt met pretlichtjes over zijn niet-pc!, mijn allerliefste toenmalige wederhelft van dit blogje (asje) heeft haar ook eentje aangeschaft en het heeft héél lang geduurd (wat een discipline heb ik toch!), maar een tijdje geleden ben ik toch eens de apple winkel binnengestapt en gewoon informatief dingetjes gevraagd... Een supersympathieke nerd vertelde enorm gepassioneerd over het witte mooie ding en gaf me een foldertje met de verschillende soorten i-books... Alleen gaan wonen zal een smak geld kosten, maar soms moet een mens nu eenmaal investeren in vrijheid en technologie...

noot voor de geinteresseerden: de aankoop is nog niet gebeurd, maar ik wil hier gewoon noteren: wordt zeker en vast vervolgd!

 (voor een tweede keer een blog typen is altijd minder fijn...)

Als je op zoek bent naar een huisje dan kom je in verschillende omgevingen terecht, mag je ongegeneerd binnentreden in het huis van vreemden en overal rondsnuisteren, nét nog niet de kastdeuren opendoen (al mag dat bij sommigen...). Een voyagist (correct woord?) zou gouden tijden beleven...

Vandaag mocht ik voor het eerst alleen gaan kijken naar een appartement. IK kreeg de sleutel en op mijn gemak kon in rondkijken naar een woning die vroeger beleefd werd. Ik fantaseerde over wie er zou gewoond hebben en wat ze er allemaal zouden beleefd hebben, maar ik kon mijn eigen leven er helaas niet in terugvinden..

Toen ik het slechte nieuws kreeg dat ik het droomhuisje niet kon krijgen (wegens geen koppel zijnde...) was ik toch wel zwaar teleurgesteld. Maar onlangs wilde de huurdster van het huis mijn 'pijn' verzachten door de vermelden dat er in de straat een gelijkaardig huisje staat... De Andere huurder belde me op en in een haast noteerde ik het adres.

Vermits ik al wat aan de late kant was (fille again!) haastte ik me naar de betreffende straat en was ik superblij dat de deur al openstond. Een sympahtiek jongmeisje deed teken dat ik naar binnen mocht komen en ik kreeg een hand van de oudere dame. Men veegde de kruimels van de zetels en ik mocht er op gaan zitten. De jongeman keek passief vanuit zijn zetel naar me. IK vroeg wie de huisbaas was maar al snel bleek dat we met een taalprobleempje zaten, niemand sprak nederlands, maar dé vrouw des huizes kwam zo terug...IK keek wat rond naar het bed in de living, naar het eten op het salontafel, naar de keuken in de verte, naar het meisje, naar de jongen en naar oudere man. De man vroeg iets over kinderen en ik probeerde nog met handen en voeten dingen uit te leggen...

Maar al gauw viel mijn euro'tje (ja ik weet het flauwe mop!), ik zat hier niet juist op mijn plaats. Ik belde de jongen die ik daarnet aan de lijn had en hij vertelde me dat het huisnummer niet 80 maar 60 was... Ik probeerde met handen en voeten uit  te leggen dat ik mis was en het enigste wat die oudere man zei was 'cola? biertje?'. MEt een grote glimlach en een warm hart verliet ik dit huisje...

Je kent de film Eternal sunshine of a spotless mind hoogstwaarschijnlijk wel, één van de weinige films waarin Jim Carrey geen gekke bekken hoeft te trekken (naast de trumanshow, tot zover mijn filmkennis reikt). In een verloren hoekje vond ik de soundrack-cd terug die ik ooit van een vriendin kreeg. Ik hou enorm van de muziek, van de film en van de teksten van beiden. Telkens weer blijft er wel een zinneke hangen. Deze keer is het de volgende zin... Please let me keep this memory!

http://nl.youtube.com/watch?v=-czPujZpZVs

Ik kijk rond me heen en zie de bril liggen van iemand die enkel in mijn hoofd nog een leven leidt, ik zie een blaadje liggen van een vriendin die me lieve woorden toeschrijft, het roze flamigo'tje ligt ook nog in mijn herinneringenbox, een gebroken tas, een rietje in de vorm van een hartje, een gedroogde roos, brieven met mannenparfum op, een haarbandje in de vorm van ene vlinder, een fotoboek vol herinneringen, filmpjes vol met zotte momenten, cd's vol zelf samengestelde liedjes, geschreven zinnen op mijn muur... Voor de één zo banaal, voor de ander zo waarde vol. Een mens kan zich tot rijk voelen aan herinneringen...niet?

En om nu nog es terug te spelen naar de film. Zou een mens ooit bepaalde herinneringen willen vergeten? En als je maar een beperkt aantal (heel beperkt dan) herinneringen zou mogen meenemen naar een volgende jaar, welke zou je dan meenemen, zou je selectief de slechte herinneringen willen vergeten (en eventueel steeds weer dezelfde fout maken?) of zou je die willen meenemen? En welke goeie herinneringen zou je dan meenenen?? Chance dat we ook niet alles moeten kiezen in het leven...

Het leuke aan een vertrouwde vriendenkring is dat ze je zo verdomd goed kennen, dat ze je geschiedenis kennen, je verleden, je heden en je toekomstdromen.Het leuke aan nieuwe mensen leren kennen is dat ze je juist niet goed kennen en dat ze je 'confronteren' met dingen waar jezelf niet meer bij stil staat. Toch is het rare van nieuwe mensen leren kennen dat je soms een drang bezit om heel in korte tijd alles te willen vertellen en dat je ondanks een nieuwigheid van een persoon toch een soort vertrouwd gevoel kan hebben..De mens het blijft een complex, maar o zo boeiend wezen!!!

http://nl.youtube.com/watch?v=hkAd1xay4IE

Baz Luhrmann somt in zijn sunscreen-song verschillende dingen op, eentje is de volgende: 'Do one thing everyday that scares you'

Ik hou het bij één ding per jaar, niet wetende waar het me zal toe leiden, gewoon voortgaan op bijgeloof, je laten drijven door impulsen en prikkels en voor één keer niet teveel denken...

Je worstelt jezelf het bed uit en beseft dat je weer eens je vrije dag zal moeten opofferen aan immo-toestanden waar je totaal geen zin meer in hebt. Tegenwoordig word je favoriete stad omgetoverd in de plek waar je telkens weer de deur tegen je gezicht krijgt omdat je single bent... Was een stad niet openminded??? Lichtjes gedemotiveerd probeer je achter het scherm te sleuren om weer eens te kijken of er geen nieuw pandjes in de aanbieding staan. De peperkoek met suiker tracht je op te beuren en de muziek uit de radio doet ook zijn best. Maar eerlijk, het helpt weinig.

Tot je even later aan de lijn hangt met iemand, verteld hoe je afgelopen week was, uitkijkend naar volgende uitstap samen waar RUST centraal staat. De juiste woorden, zo'n uur aan een stuk en inhakend denk je bij jezelf: that's where friends are for...

http://nl.youtube.com/watch?v=lvS902DLEVI

update: het gaat hem niet om de tekst (al vind ik die super eigenlijk, maar hij past gewoon niet in mijn situatie op het moment!) Het gaat hem om het kleedje die ik zo leuk vind, om de tonen, om het interieur, om het dromen... ENJOY

<He's just not into you> zijn de bekende sex and the city woorden die heel verhelderend waren voor Miranda (een personage uit sex and the city). Het is een herkenningstheorie voor vrouwen om te weten wanneer een man gewoon niet geinteresseerd is..om het in het kort samen te vatten (voor meer info kijk naar satc!!!).

Zo wordt een mens ook soms geconfronteerd met verhelderende theorieen...Deze week vroeg ik een man (of jongen van bijna 30) of een 'gemakkelijk' iemand dan zo aantrekkelijker is dan een vrouw met duidelijk mening...Hij vertelde me dat het in het begin natuurlijk gemakkelijker is. Als je als man iets voorstelt en ze gaat akkoord denk je dat het een leuk voorstel is en voel je je bevestigd in je zijn, in je persoon! Wanneer een moeilijkere persoon dan al haar mening uit, dan voel je je onzeker...
Maar uiteindelijk gaf hij aan dat de 'gemakkelijke'persoon snel door de mand valt en dat de 'moeilijkere' iets blijvenders heeft. Het was een hele openbaring deze theorie VOOR MIJ en ook voor mijn andere vrfiendinnen...

Aan alle mannen/jongens die nog zo'n verhelderende theorie hebben (of deze willen weerleggen!) Go ahead!!!

Ge hebt van die dagen dat de zon u wekt en dat de rest van de dag ook niet meer stuk kan gaan, maar helaas heb je ook van die dagen dat de wekker je veel te vroeg wekt en dat de rest van de dag niet meer goed te maken is. IK maakte ze deze week alletwee mee, maar het tweede weegt meest door. Vermits maandag een fun dag was zag ik maar laat mijn bedje, maar dinsdag moest ik al weer veel te  vroeg uit mijn bed, met een zware ochtendhumeur stap ik naar mijn auto en merk ik dat ik een verdomde boete heb (dan moet een mens als ik me beheersen om de persoon in kwestie niet te vragen of hij nu gelukkiger is!PUMMEL, maar hey hij doet enkel maar zijn job zeker???). De dag was nog leuk ik had op het laatste moment afgesproken met sisi die ook een ***-dag doorging. Het regende nog op die dag, ik kreeg telefoon dat ik het huisje in Gent waar ik een optie op genomen had NIET had... En savonds belde een immokantoor dan nog es om doodweg te melden dat onze afspraken niet kunnen doorgaan (grr) en mijn avond eindigde ik met barstend hoofdpijn in de zetel... Misschien moet ik doen als vriendin X en op zo'n dag smiddags al het blaadje van de kalender aftrekken....